Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/13343 K.2016/8850

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında 06.01.2012 ve 07.01.2012 günü gerçekleşen konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından dava zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamından, sanığın, 06.01.2012 günü tespit edilemeyen bir vakitte, müştekinin ikamet ettiği apartmana hırsızlık amacıyla gelerek, 3. katta oturan müştekinin 7 numaralı daire kapısı önünde bulunan 1 çift erkek ayakkabısını çaldığı, sanığın ertesi gün bu kez gece saat 22.00 sıralarında hırsızlık amacıyla aynı apartmana geldiği,

yine müştekinin daire kapısı önünde bulunan ayakkabıları kontrol ettiği sırada, müştekinin karşı komşusu olan tanık ...'in, kapı dürbününden sanığı görüp, henüz bir şey çalamayan sanığı kovalamaca sonucu merdiven boşluğunda yakalanması şeklinde gerçekleşen temyize konu olayda, 06.01.2012 günlü hırsızlık eyleminin tamamlandığı, 07.01.2012 günlü gece vakti gerçekleşen hırsızlık eyleminin ise teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla,...

Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2012 tarih 2012/1100 sayılı iddianamesinde, her ne kadar suç tarihi 07.01.2012 günü olarak gösterilmiş ise de iddianamenin anlatım kısmında, sadece gündüzleyin gerçekleşen ve tamamlanmış hırsızlık suçunun tarif edilerek, sanığın gerçekte 06.01.2012 günü işlediği hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış olduğundan, 07.01.2012 günlü gece vakti teşebbüs aşamasında kalan 2. eylem nedeniyle yöntemine uygun şekilde ek iddianame ile dava açtırılması yoluna gidilerek,

her iki dava dosyasının birleştirilmesi ile devam olunacak yargılama sonunda, aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında olmak üzere iki ayrı günde aynı müştekiye yönelik atılı hırsızlık eylemleri nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin tatbik edilerek sanığın atılı suçlardan mahkumiyeti yerine, iddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre; sanık hakkında 07.01.2012 günü gerçekleşen hırsızlık suçundan dava açılmadığı halde ek savunma ile dava konusu dışına çıkılarak, yazılı şekilde her iki hırsızlık suçundan ayrı ayrı hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2-Kasten işlemiş olduğu suç nedeniyle hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ile ayrıca T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,