Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/13421 K.2015/10992

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen ve Y.C.G.K.'nın 05.03.2013 günlü, 2012/1-1560 Esas ve 2013/81 Karar sayılı ve aynı günlü 2013/8-131 Esas ve 2013/75 Karar sayılı içtihatlarında da belirtildiği üzere, temyiz incelemesinden önce sanığın ölmesi hâlinde, müsadereye tâbi eşya olsun ya da olmasın, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca hükmün bozulmasıyla yetinilmesi, müteakip işlemlerin ise; mahkemesince yapılması gerekir.

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanığın 16.12.2011 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların müştekiye ait işyerinin muhkem kilitlerini kırmak suretiyle işlediği eylem nedeniyle, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, sanıkların lehine olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün maddeleri uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması ve bu bağlamda;

dosya içeriğine göre sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 61, 522, (pek hafif) maddeleriyle, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 116/2-4, 119/1-c, 151/1. maddeleri uyarınca hüküm kurulması ve sonuç cezaların karşılaştırılması gerektiği ve öncelikli olarak 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında kaldığı ve CMK'nın 253. maddesi uyarınca taraflara uzlaşma hükümlerinin hatırlatılarak bu hususun çözüme kavuşturulması ve uzlaşmanın sonucuna göre sanıkların eylemine uyan her iki TCK'nın ilgili hükümlerine göre denetime olanak sağlayacak şekilde hüküm

kurularak gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

a-Şikayetçinin hırsızlık suçu nedeniyle henüz müracaatı bulunmadan, şüphe üzerine yakalanan sanıkların aracın bagajından çıkan suça konu üç fıçı biranın çalındığı işyerini söylemek suretiyle müştekiye iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında; kısmi iade sebebiyle müştekiden kısmi iade sebebiyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre, sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,