Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/1372 K.2015/2782

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı hırsızlık ve birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamından, 7.1.2008 günü 19.30 ile 21.00 saatleri arasında müştekinin ikametine, pencere ve kapılarında zorlama izi olmaksızın bir şekilde girilerek, yatak odasında bulunan ve içinde para, ziynet eşyaları, çek koçanı ile silah ve şarjörlerinin bulunduğu çelik kasanın çalındığı, olay yerinde yapılan incelemede her hangi bir delil elde edilemediği,

olayla ilgili tahkikat devam ederken, 23.2.2008 tarihinde başka bir hırsızlık eylemi nedeniyle yakalanan sanık ...'ın, müdafiili beyanında hem yakalandığı son olayı hem de aralarında temyiz incelemesine konu olan hırsızlık olayını itiraf ettiği, diğer sanıklar ... ve ...'nın da 25.2.2008 günlü müdafii huzurundaki beyanlarında atılı suçlamayı kabul ettikleri, sanıkların kabul beyanlarını cumhuriyet savcısı ve sorgu hakimliğinde de sürdürdükleri, yargılama aşamasında ise sanık ...'nın,

atılı suçu 23.2.2008 tarihli başka bir müştekiye yönelik eylem sonrasında ölen Yusuf ve Şehmuz Baysak kardeşlerle birlikte gerçekleştirdikleri yolunda beyanda bulunduğu, diğer sanıklar ... ve ...'ın ise suçu inkara yöneldikleri anlaşılmakla;

1-Sanıkların aşamalarda atılı suçu saat 21.00 sıralarında gerçekleştirdikleri yolunda beyanda bulundukları, UYAP sorgulamasında suç tarihinde güneşin saat 17.00 da battığı, TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 18.00 den sonraki zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılması; konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından ise aynı yasanın 116/4. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıklar ... ve ...'in, kolluktaki müdafiili beyanları ile savcılık aşamasında ve sorgu hakimliğinde dinlenmelerinde samimi itirafta bulunarak birbirleri ile örtüşür şekilde eylemi nasıl gerçekleştirdiklerini anlatıp, yer göstermede bulundukları, yargılama aşamasında ise suçu inkara yöneldiklerinin anlaşılması karşısında sanıkların eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 143, 116/1-4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca mahkumiyetleri yerine suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmek suretiyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

3-Olay yeri inceleme raporu ve müştekinin beyanlarına göre, müştekinin ikamet kapı ve pencerelerinde her hangi bir zorlama izi olmadığının tespit edildiği, mahkemece, hem gerekçeli kararda hem de hüküm kısmında, sanık Merva hakkında suça konu çelik kasayı parçalama şeklinde gerçekleşen eylem nedeniyle TCK'nın 151/1. maddesine mümas mala zarar verme suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, çelik kasanın hırsızlık suçunun konusu olması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağının gözetilmemesi,

4-Sanık ... hakkında TCK'nın 116/1 maddesi uyarınca 6 ay olarak belirlenen temel cezadan aynı yasanın 119/1-c maddesi uyarınca ceza arttırıma gidildiği sırada netice cezanın 12 ay yerine 1 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

5-Sanık ... hakkında takdiri indirim maddesinin tartışıldığı hüküm fıkrasında TCK'nın 62. maddesi yerine aynı yasanın 59. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına dair yazılı şekilde karar verilmesi,

6-Kasten işlemiş olduğu suçlar dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,