KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/13721 E., 2015/4136 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Ceza verilmesine yer olmadığına
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hüküm kurulurken 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11/1. maddesi gereğince, aynı yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden; somut olayda ceza sorumluluğu olan ve TCK'nın 145. maddesi gereğince çalınan eşyanın değerinin az olması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında, anılan yasanın 5. maddesinde yazılı tedbirlere hükmedilmesi,
2- Suça sürüklenen çocuklardan tahsiline karar verilen toplam 16 TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama giderleri ile ilgili bölümde yer alan ''suça sürüklenen çocuklardan tahsiline'' ibaresinin çıkarılarak,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/13721, K. 2015/4136, 17 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama