KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/13730 E., 2016/6230 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/469 Esas, 2009/675 Karar sayılı ilamıyla resmi belgede sahtecilik suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin, 02.11.2009 tarihinde kesinleşen ilamın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1-Sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin olarak, diğer sanık ...'ün aşamalarda birbiri ile çelişen soyut isnadı dışında delil bulunmadığı gözetilerek; sanık ...'ü hırsızlık eylemi sırasında yakalayan apartman kapıcısı ile müştekinin komşusunun isimlerinin tespitinden sonra tanık olarak beyanlarının alınması gerektiğinde, sanık ... ile yüzleştirilmeleri veya sanığın teşhise elverişli resimlerinin tanıklara gösterilerek hırsızlık eylemine karışan ancak yakalanamayıp olay yerinden kaçan kişinin sanık olup olmadığının tespitinden sanığa ait nüfus cüzdanının üst aramasında ...'ün üzerinde çıkma sebebinin araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği halde, eksik soruşturmayla hüküm kurulması,
Kabule ve uygulamaya göre de;
2-Konut dokunulmazlığını bozma suçundan, TCK'nın 116/1. maddesiyle belirlenen 6 ay hapis cezasının aynı Yasa'nın 119/1-c maddesiyle bir kat arttırılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,
3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/13730, K. 2016/6230, 27 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama