Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/13736 K.2016/5809

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Müştekinin bir adet ayakkabısını çalan sanık hakkında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değeri itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan indirim yapılması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

2-Adli sicil kaydına göre herhangi bir mahkumiyet kararı olmayan, duruşma tutanaklarına herhangi bir olumsuzluğu yansımayan sanık hakkında yerel mahkemece sanığın TCK'nın 51. maddesi ile ilgili değerlendirilmede “yargılama sürecinde suçu inkar ederek pişmanlık göstermeyişi birlikte değerlendirilmek suretiyle ileride tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu bir kanaat oluşmadığından uygulanmasına yer olmadığına” denilerek verilen kararda sanığın dosyaya yansıyan kişiliği ile ilgili bilgi ve belgelerin yeterince değerlendirildiği de gösterilmeden yerel mahkemenin sanığın bir daha suç işlemekten çekinmeyeceği inancına hangi somut nedenlere

dayanarak ulaştığı da karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp, tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,