Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/1403 K.2015/580

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Aynı işyerinde kuaför olarak çalışan sanığın, iş arkadaşı katılandan konuşma bahanesiyle telefonunu isteyip konuşuyormuş gibi yapıp işyerinden telefonla birlikte çıktıktan sonra bir daha katılana iade etmemesinden ibaret olan eylemin bina dahilinde işlenmesi ve zilyedlik devrinin de söz konusu olmaması nedeniyle TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,