KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/14149 E., 2015/4734 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
327 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası verilmesine ilişkin hükmün 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden değerlendirilmesi sonucu 02.05.2006 tarihinde 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 647 sayılı kanun 4. Maddesi uygulanarak neticeten 3.285 TL adli para cezası verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi sonucu Yargıtay Ceza Dairesi tarafından CMK'nın 231.maddesi hükümleri gereğince değerlendirme yapılması için bozulduğu, mahkeme tarafından 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 maddeleri uygulanarak verilen 1 yıl hapis cezasının açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,
hüküm kesinleştikten sonra denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle, yapılan yargılama neticesinde açıklanmasına karar verilen hükümde sanık hakkında neticeten 1 yıl hapis cezasına ve 647 sayılı kanunun 4. ve 6. Maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında hırsızlık suçundan daha önce kurulan 02.05.2006 tarihli hükmün, sadece sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nce verilen bozma ilamı üzerine yeniden hüküm kurulurken CMUK 326/son maddesindeki kazanılmış hak korunmadan fazla cezaya hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/14149, K. 2015/4734, 29 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama