Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/14178 K.2016/870

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcıları'nın temyiz taleplerinin, münhasıran sanık hakkında müşteki ...'a yönelik eylem nedeniyle hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin olduğu ve de sanık lehine temyiz talebinde bulunulduğu değerlendirilerek yapılan temyiz incelemesinde;

I-Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında lehe kabul edilen 765 sayılı TCK nın uygulanması suretiyle hüküm kurulduğu sırada, sanığın adli sicil kaydında yer alan ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 1260-839 Esas-Karar sayılı, 03.04.2002 tarihinde infaz edilen, 765 sayılı TCK'nın 492/1 ve 647 sayılı Yasa'nın 4. maddeleri uyarınca hükmolunan 1.600,00 TL para cezası ile mahkumiyet hükmünün aynı Yasa'nın 81/2. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 08.05.2003 olan suç tarihinin, 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında gösterilmemiş olması ise mahallinde giderilebilir eksiklik kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında müştekiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

25.04.2003 günü gece saat 04.00 sıralarında müşteki ...'ın muhkem kapı kilidini kırarak işyeri içinden pek hafif kabul edilen 75,00 TL değerinde sigaralar ile 5,00 TL bozuk para çalan sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yazılı bulunan suçu oluşturduğu, suç tarihi itibariyle çalınan eşyaların değeri pek hafif olmakla birlikte sanığın adli sicil kaydında yer alan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 1260-839 Esas-Karar sayılı, 3.4.2002 tarihinde infaz edilen, 765 sayılı TCK'nın 492/1 ve 647 sayılı Yasa'nın 4. maddeleri uyarınca hükmolunan 1.600,00 TL para cezası ile mahkumiyet hükmünün 765 sayılı TCK'nın 81/2. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğu ve aynı Yasa'nın 522. (pek hafif) maddesinin uygulanmasına engel teşkil ettiği, 5237 sayılı TCK

bakımından ise sanığın eyleminin 142/1-b, 143, 116/2-4 ve 151/1. maddeleri kapsamında olduğu, mahkemece 5237 sayılı TCK'nın sanık lehine bulunduğunun kabulü ile müşteki ...'ın şikayetçi olmaması ve uzlaşmayı kabul etmesi nedeniyle işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kamu davasının düşürülmesine, hırsızlık suçu bakımından ise 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca sanığın neticeten 3 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği,

her iki yasanın değerlendirilmesi esnasında sanığın müşteki ...'a yönelik eylemi bakımından 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesine göre alt sınırdan uzaklaşılarak 4 yıl hapis cezası verileceği, çalınan eşyaların değerinin pek fahiş olması nedeniyle aynı Yasa'nın 522. maddesi uyarınca 1/3 oranında arttırım yapılarak,

sanığın, bu müştekiye yönelik eylemi nedeniyle sonuç olarak 5 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verileceği, buna göre 5237 sayılı TCK'nın sanık lehine olduğu tartışılmış ise de müşteki ...'dan çalınan eşyaların 765 sayılı TCK'nın 522. (pek hafif) maddesi kapsamında kaldığı ancak sanığın aynı nevideki suçtan mükerrir olması nedeniyle ceza indirimine gidilemeyeceği gibi mükerrir olan sanık hakkında 1 gün hesabıyla verilen cezanın arttırılacağı, bu halde 765 sayılı TCK'nın uygulanması durumunda sanığın neticeten 4 yıl 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verileceği,

her ne kadar 765 sayılı TCK'nın 522 (pek fahiş) maddesinin uygulanma koşulları somut olayda mevcut değilse de 5237 sayılı TCK ile yapılan uygulamada, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kamu davasının düşürülmesine, hırsızlık suçu bakımından ise sonuç olarak sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin kararın açıkça sanık lehine olduğu anlaşılmakla müşteki ...'a yönelik hüküm bakımından bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş;

aynı müştekiye yönelik 25.04.2003 olan suç tarihinin, 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında gösterilmemiş olması ise mahallinde giderilebilir eksiklik kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile O Yer Cumhuriyet savcılarının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.