Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/14265 K.2015/11632

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın zincirleme şekilde anahtar uydurmak suretiyle müştekinin işyerini geceleyin girip işyerindeki sabit telefonu 0900'lü hatları aramak suretiyle kullanması şeklinde gerçekleşen eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/2 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna nazaran suç tarihinden daha sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddesi uyarınca yapılan lehe yasa değerlendirilmesi bakımından sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 163/2 ve 116/2-4 maddelerinde öngörülen karşılıksız yararlanma suçunu oluşturduğu ve bir bütün olarak uygulandığında gerek ceza miktarı gerekse dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'ya nazaran daha lehe olduğunun

kabulüyle, 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 163/2 maddelerine karşılık gelen karşılıksız yararlanma ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık dava zamanaşımına tabi olduğu, 24.01.2008 tarihli sanık hakkında mahkemenin verdiği mahkumiyet kararı ile zamanaşımının kesildiği ve aynı kanunun 67/4 maddesi uyarınca uzatılan zamanaşımının suç tarihi olan 19.08.2001 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olması,