Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/14357 K.2015/11352

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında müştekiler ..., ..., ... ve katılan ...'a karşı işledikleri hırsızlık suçları ve müştekiler ... ve ...'e karşı işledikleri mala zarar verme suçları bakımından verilen hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiler ..., ... ve ... yargılama sırasındaki tüm beyanlarında araçlarını gece evlerinin önüne park ettiklerini ve ertesi gün sabah saatlerinde araçlarının başına geldiklerinde suç konusu olayı öğrendiklerini beyan etmeleri ve suçun saatinin kesin ve şüpheden uzak şekilde tespite ilişkin herhangi bir başka delilin de bulunmaması karşısında; sanıklar hakkında müştekiler ..., ... ve ...’e yönelik olarak işlediği hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde TCK’nın 143. maddesi uyarınca ceza artırımı yapılması,

2-Kabule göre de;

a-Sanıkların üzerine atılı hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde, TCK’nın 143/1. maddesi uyarınca en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği nazara alınmadan, yazılı şekilde cezaların 1/2 oranında artırılması,

b-Sanıkların hakkında kurulan tüm hükümler bakımından; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin. TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c-Sanık ... hakkında verilen hükümlerde; 5275 sayılı Yasa'nın 108/4-5-6. maddesi gereğince, mükerrirlere özgü infaz rejiminde denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da

değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan hakime ait olduğu düşünülmeden, hükümlerde infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ün, temyiz nedenleri bu itibarla verinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak. T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.

"TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümlerden çıkartılması ile yerine "TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ila gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi ve sanıkların müştekiler ... ve ...'e karşı işledikleri hırsızlık suçuna ilişkin hükümler fıkrasından TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak “2 yıl 6 ay hapis” olan sonuç cezanın “1 yıl 8 ay hapis” olarak ve sanıkların müşteki ...'a karşı işledikleri hırsızlık suçuna ilişkin hüküm fıkrasından TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak “7 ay 15 gün

hapis” olan sonuç cezanın “5 ay hapis” olarak, sanıkların katılan ...'a karşı işledikleri hırsızlık suçuna ilişkin hüküm fıkrasında TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca yapılan ½ oranındaki artırımın 1/3 olarak düzeltilerek “2 yıl 6 ay hapis” olan sonuç cezanın “2 yıl 2 ay 20 gün hapis” olarak ve sanık ... hakkında verilen hükümlerde "...cezanın infazından sonra 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kısmın çıkarılarak yerine "...cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına' cümlelerinin eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ..., ... ve katılan ... karşı işlediği hırsızlık suçları bakımından verilen hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiler ... ve ...'in yargılama sırasındaki tüm beyanlarında, araçlarını gece evlerinin önüne park ettiklerini ve ertesi gün sabah saatlerinde araçlarının başına geldiklerinde suç konusu olayı öğrendiklerini beyan etmeleri ve suçun saatinin kesin ve şüpheden uzak şekilde tespite ilişkin herhangi bir başka delilin de bulunmaması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ... ve ...’e yönelik olarak işlediği hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde TCK’nın 143. maddesi uyarınca ceza artırımı yapılması,

2-T.C. Anayasası' nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-e maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150. 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa'nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanun'u Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin düşünülmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hapis cezalarının TCK'nın 51/1. maddesine göre ertelenmesine karar verilirken, aynı Yasa'nın 51/3. maddesi uyarınca denetim süresinin, verilen cezalardan daha kısa bir süre belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak müştekiler ... ve ...'e karşı işlediği hırsızlık suçuna ilişkin hükümler fıkrasından TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak “1 yıl 5 ay 23 hapis” olan sonuç cezanın “1 yıl 1 ay 10 gün hapis” olarak ve hükümlerde TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca “1 yıl”

olarak belirlenen denetim süresinin “1 yıl 1 ay 10 gün” şeklinde değiştirilerek ve hükmün yargılama gideri bölümünde yer alan “sanık ...’a tayin edilen müdafiye ödenen 254 TL'nin bu sanıktan tahsiline” ilişkin kısmın hükümden tamamen çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanıklar ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında, katılan ... ve müşteki ...'a karşı işledikleri mala zarar verme suçları bakımından verilen hükümlerin incelenmesinde;

1-Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun iştirak halinde müşteki ...'ın aracını çalmak isterken eylemlerinin teşebbüs aşamasında kalması ve katılan ...'un aracının çalınmış olması karşısında; dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.01.2014 tarih ve 2013/2-686 Esas 2014/19 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, hırsızlık suçunun konusunun çalınmak istenen aracın kendisini oluşturması durumunda araca verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle adli sicil kaydının bulunmaması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kısa süreli hapis cezalarının TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca TCK'nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, Sanıklar ..., ..., ...'ün ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

IV-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ... karşı işlediği hırsızlığa teşebbüs ve müştekiler ... ve ...'e karşı işlediği mala zarar verme suçları bakımından verilen hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müşteki ... yargılama sırasındaki tüm beyanında, aracını gece evinin önüne park ettiğini ve ertesi gün sabah saatlerinde aracının başına geldiğinde suç konusu olayı öğrendiğini beyan etmesi ve suçun saatinin kesin ve şüpheden uzak şekilde tespite ilişkin herhangi bir başka delilin de bulunmaması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'a yönelik olarak işlediği hırsızlık suçlarından kurulan hükümde TCK’nın 143. maddesi uyarınca ceza artırımı yapılması,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle adli sicil kaydının bulunmaması karşısında; mala zarar verme suçlarından ve müşteki ...'a yönelik olarak işlediği hırsızlık ve müştekiler ... ve ...'e karşı işlediği mala zarar verme suçlarından verilen kısa süreli hapis cezalarının TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca TCK'nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,