Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/14672 K.2016/9275

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanunun Geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip,

anılan Kanunun Geçici 2. maddesi gereğince.

6352 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesindeki şerhi içerir davetiyenin sanığa tebliğ edilmediği ve meşruhatta ödenmesi gereken zarar miktarının gösterilmediği, bu hususların duruşmada da sanığa bildirilmediği dikkate alınarak, bilirkişiden rapor alınmak suretiyle kaçak kullanım nedeniyle cezasız ve vergiler dahil toplam zarar miktarının belirlenmesi ile bu miktarı gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği” hususunda bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek,

sanığa yüklenen suçun hukuki niteliğinin sonradan yürürlüğe giren Yasa nedeniyle değişmiş olması karşısında CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da hatırlatılarak, elde edilecek sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,