Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/14691 K.2016/7100

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: I-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; 21.08.2007 günü gece saat 03.00 sıralarında, suç tarihinde TCK'nın 31/2. maddesi kapsamında bulunan suça sürüklenen çocuğun, müşteki ...'in işyeri camını kırarak, tamir amacıyla bırakılmış müşteki ...'ya ait motosikleti çaldığı ve aynı gece saat 05.00 sıralarında ihbar üzerine kolluk güçleri tarafından yakalanması şeklinde gerçekleşen temyize konu olayda,

11.05.2009 gün 2009/203 sayılı karar ile suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan 5 ay hapis cezası ile mala zarar verme suçundan hükmolunan 1 ay 10 gün hapis cezalarının TCK'nın 50/1-c maddesindeki seçenek yaptırıma çevrilmesi ile hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın 17.06.2009 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde 22.05.2011 tarihinde kasıtlı ikinci suçu işlemesi nedeniyle geri bırakılan hükümlerin açıklanmasına karar verildiği,

suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/4, 151/1 ve 31/2. maddeleri uyarınca atılı suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık uzamış zamanaşımı süresine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın kesinleşme tarihi olan 17.06.2009 tarihi ile 2. kasıtlı suçun işlenme tarihi olan 22.05.2011 tarihi arasında geçen 1 yıl 11 ay 5 gün durmuş zamanaşımı süresi de eklenmek suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında her iki suç bakımından dava zamanaşımının 26.07.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince AYRI AYRI DÜŞMESİNE, II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

21.08.2007 günü gece saat 03.00 sıralarında, suç tarihinde TCK'nın 31/2. maddesi kapsamında bulunan suça sürüklenen çocuğun, müşteki ...'in işyeri camını kırarak, tamir amacıyla bırakılmış müşteki ...'ya ait motosikleti çaldığı ve aynı gece saat 05.00 sıralarında ihbar üzerine kolluk güçleri tarafından yakalanması şeklinde gerçekleşen temyize konu olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 143 ve 31/2. maddeleri uyarınca atılı suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 11 yıl 3 aylık uzamış zamanaşımı süresine göre henüz zamanaşımın dolmadığı,

kaldı ki bu süreye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın kesinleşme tarihi olan 17.06.2009 tarihi ile 2. kasıtlı suçun işlenme tarihi olan 22.05.2011 tarihi arasında geçen 1 yıl 11 ay 5 gün durmuş zamanaşımı süresinin de eklenerek, dava zamanaşımının hesaplanacağı görülmekle yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,