Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/147 K.2015/63

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların olay günü gündüz sayılan saat 05.30 sıralarında müştekinin birinci katta bulunan ikametine açık bırakılan balkon kapısından girdikleri, müştekilerin ses duyarak uyanmaları üzerine, sanıkların her hangi bir şey alamadan olay yerinden kaçmaya başladıkları, müştekilerin sanıkların arkasından koşarak cadde üzerinde sanıkları yakaladığı, devamında sanıklardan ...'in, müştekilerden ...ve ...'ı silahtan sayılan aletle yaraladığının anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin 765 sayılı TCK'nın 495/2. maddesi yollamasıyla aynı yasanın 497/1. maddesinde yazılı bulunan yağma suçunu oluşturduğu,

5237 sayılı TCK da ise sanıkların eylemine uyar şekilde dolaylı yağma suçuna yer verilmediğinden, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK nın 142/1-b, 116/1 119/1-c ve 86/2-3-e maddelerine mümas olduğu ve zamanaşımı bakımından 5237 sayılı TCK nın sanıklar lehine olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c ve 86/2-3-e maddelerinde tanımlanan hırsızlık, birden fazla kişi ile birlikte gündüz vakti konut dokunulmazlığının ihlali ve silahla kasten yaralama suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzamış zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 26.8.2001 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,