Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/1478 K.2015/1862

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçun işleniş şekli ve hırsızlığa konu değere göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi ve suçun gece vakti işlenmesi sebebiyle TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mükerrirlik uygulamasına esas alınan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.10.2009 günlü, 2006/767 Esas- 2006/405 Karar sayılı ilamı ile verilen adli para cezasının kesin nitelikte olduğu ve 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanığın sarfına neden olduğu yargılama giderinin, CMK'nın 324/4 maddesi uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usülü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun anlaşıldığı halde sanığa yükletilmesi,