Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/14924 K.2016/4886

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçunu ikrar eden diğer sanık ...'in yer gösterme tutanağında eylemi saat 03.00 sıralarında gerçekleştirdiklerini beyan etmesi karşısında, suçun gece vakti işlendiğinin kabul edildiği; Y.C.G.K.'nın Dairemizce de benimsenen 11.12.2012 gün, 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı öngörüldüğünden zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;

5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiği ve 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu,

somut olayda sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanında aynı Yasa'nın 116/1-4, 119/1-c, 151/1. maddelerine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun karar yerinde tartışılmaması mala zarar verme ve geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçları hükme dahil edilse bile, yine de 5237 sayılı TCK’nın lehe olacağının açıkça anlaşılması ve sonuç ceza bakımından sanığın lehine olması sebebiyle;

lehe yasa değerlendirmesi yapılırken sanığın eylemi ikiden fazla kişiyle birlikte gerçekleştirdiği kabul edilmesine rağmen hakkında 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi yerine 493/1. maddesi ile değerledirme yapılarak temel cezanın 8 yıl hapis cezası yerine 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi ise, belirlenen hapis cezasının aleyhe temyiz bulunmaması ve sonuç olarak sanık lehine olması sebebiyle, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçunu ikrar eden diğer sanık ...'in yer gösterme tutanağında eylemi saat 03.00 sıralarında gerçekleştirdiklerini beyan etmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile hüküm kurulmaması; hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hakkındaki uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yapılan yargılama giderlerinin, sanıktan payı oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken diğer sanıklarla birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, birlikte suç işleyen sanıklar hakkında ortak yapılan yargılama giderlerinin, payları oranında alınmasına karar verilmesi halinde sanığın payına düşen 16,94 TL'nin CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,