Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/14948 K.2016/5999

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde sayılan haklar ile aynı fıkranın (c) bendinde yazılı kendi altsoyu dışındaki diğer kişilere yönelik velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya, TCK’nın 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi ve ayrıca, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,