Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/15150 K.2016/7828

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinin sonuç kısmında herhangi bir ayrım yapmadan tüm kararın bozulmasını istediklerinin anlaşılması karşısında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istediği bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 660,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı gözetilerek uygulanması mümkün görülmüştür.

Hırsızlık suçundaki sonuç cezanın 7 ay 23 gün yerine 7 ay 22 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama gideri olarak hesaplanan 16.00 TL'nin ve her bir sanığın payına düşen miktarın, CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,