Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/15282 K.2016/7136

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 02.10.2010 tarihinde işlenen suç için 23.06.2011 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 12.07.2011 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 04.02.2013 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 15.03.2013 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.07.2011 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 07.08.2011 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun müştekinin kilitlenmeksizin park halinde olan motosikletini çaldığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun müştekinin motosikletini alıp, yolda sürükleyerek götürürken, şüphe üzerine kollukça yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

3-Suça sürüklenen çocuğun müştekinin motosikletini alıp, yolda sürükleyerek götürürken, şüphe üzerine kollukça yakalanması üzerine müştekinin başvurusu yokken motosikleti aldığı yeri söyleyip, soruşturma aşamasında iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,