Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/1529 K.2015/1897

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ...’ın hüküm tarihinden sonra 30.07.2014 tarihinde öldüğünün Uyaptan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 64/1.maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanıkların eylemi suçüstü yakalanmaları nedeniyle teşebbüs aşamasında kaldığı halde, sanıkların cezalarından 5237 sayılı TCK’nın 35.maddesi yerine, etkin pişmanlık olmadığı da gözetilmeden aynı yasanın 168.maddesi ile indirim yapılması,

3- Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 10,85 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

4-Kabule göre de; her bir sanık için yapılan yargılama masrafının kendisinden, ortak masrafların ise eşit alınması yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi ve yargılama giderlerinin dökümünün gösterilmemesi,