Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/15351 K.2015/4661

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kamu davasının hırsızlık suçundan açılmış olmasına rağmen mahkemece 24.01.2012 tarihli 2011/604 dosya nolu müzekkere ile mala zarar verme suçunun hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği yönünde rapor istendiği ve buna göre rapor alındığı,

Ayrıca 06.08.1997 doğumlu olup, 15.01.2011 suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı TCK’nın 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11. maddesi uyarınca, işlediği eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarında, hırsızlık suçu nedeniyle atılı suçun hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olduğu hususunda sosyal inceleme ve adli tıp raporların mevcut olduğu ;

hükme esas alınan raporla önceki raporlar arasındaki çelişki giderilmeden Çocuk Hastanesinden alınan 20.02.2012 günlü raporla yetinilerek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi karşısında Adli Tıp Kurumundan, işlediği hırsızlık suçunun hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin yeniden rapor alınması zorunluluğu,