Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/15641 K.2016/8042

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'ın adli sicil kaydında görünen Samsun 2 Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/52 Esas, 2007/333 Karar sayılı 22.06.2007 tarihinde kesinleşen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası mahkumiyetine ilişkin ilamı tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, sanıklar hakkında kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi ve her bir sanıktan tahsiline karar verilmesi gereken 18,20 TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kalacağının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ... ile katılan kurum vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

Sanık ...'ın adli sicil kaydında görünen Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/52Esas 2007/33 Karar sayılı 22.06.2007 tarihinde kesinleşen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası mahkumiyetine ilişkin ilamı tekerrüre esas olması nedeniyle hüküm fıkrasına “sanık ... hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 58. maddesinin uygulanmasına, cezanın infazından sonra ise sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesine” cümlesi eklenmek ve T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.