Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/15717 K.2015/5523

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında.... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin raporlarına göre isnat edilen suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince geliştiğinin belirtildiği ve mahkemenin kabulunün de bu şekilde olduğu, suça sürüklenen çocuklardan ...'nin müştekinin inşaatında asılı olarak bulunan pantolondan cep telefonunu aldığı, diğer suça sürüklenen çocuk ...'in ise bu telefonun suç eşyası olduğunu bilerek kabul ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında atılı suçlardan mahkumiyet hükmü kurularak haklarında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 21.02.2011 tarih ve 2011/357 esas sayılı iddianamesiyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1, 31/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmasının talep edildiği, mahkemenin gerekçeli kararında da suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçun sabit olduğunun belirtildiği halde hüküm fıkrasında “hırsızlık suçundan ceza verilmesine yer olmadığına” denilerek kısa karar ve gerekçeli kararda çelişkili yaratılması,

3-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenleme gözetilerek, mahkemece 5271 sayılı Yasası’nın 150/2. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukların savunmalarını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiye ödenen avukatlık ücretinin, suça sürüklenen çocuklardan yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,