Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/15808 K.2015/6585

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 168. maddesinin 31. maddesinden önce uygulanması, sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesinde kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, yarısından bir katına kadar süreyle seçenek yaptırımlardan olan belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma tedbirine çevrilebileceğinin hüküm altına alındığı bu düzenlemeye göre, anılan sürenin hükmedilen hapis cezasının yarısından az olamayacağı gibi, hükmolunan cezanın süresini de geçemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,