Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/15906 K.2016/7368

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin saat 00.30 sıralarında evine geldiğinde hırsızlık yapıldığını fark ettiğini beyan etmesi ancak evden ayrıldığı saati belirtmemesi karşısında sanığa evden ayrılış saati sorularak sonucuna göre eylemin geceleyin işlenip işlenmediğinin tesbiti gerekirken eksik inceleme ile hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesi uyarınca uygulama yapılması ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan yazılı şekilde aynı Yasa'nın 116/4 maddesi ile hüküm kurulması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken,

"mağdurun zararının giderilmemiş olması” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,