Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/15921 K.2016/7958

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ve müdafiilerinin hazır bulunduğu ve sanıklar savunmasının alındığı ilk celsede sanıklara “haklarında sevk maddesi dışında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanabileceği uyarısı yapıldı” şeklinde uygulanma ihtimali bulunan sevk maddesi de gösterilmek suretiyle uyarı yapıldığının zapta geçirilmesi karşısında sanıklara CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde, nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama gideri olarak belirlenen 6,90 TL'nin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıklardan tahsiline karar verilmesi,