Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/16007 K.2016/7883

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin kasiyer olarak çalıştığı işyerine yanında açık kimliği belirsiz kişi ile gelen sanığın, elindeki kıyafetin fiyatını müştekiye sorduğu, müştekinin 15,00 TL olduğunu söylemesi üzerine 100,00 TL'yi uzatarak, “sen bana 5,00 TL olduğunu söyledin, 5,00 TL'ye vereceksin” dediği, müştekinin olumsuz cevabı üzerine ısrar ettiği, istediği olmayınca parasını geri istediği, müştekinin 100,00 TL'yi geri verdiği ve para üstü olarak verdiği 85,00 TL'yi geri istediği, sanığın yanındaki açık kimliği belirsiz şahsın elindeki parayı gizleyerek, ben sana 100,00 TL verdim sen bana 50,00 TL verdin demesi üzerine, müştekinin 50,00 TL'yi alıp 100,00 TL'yi vermesi üzerine olay yerinden uzaklaşmaları şeklindeki sanığın eyleminin, TCK’nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, b, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C.