KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/16022 E., 2016/7867 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
361 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Sanığın söz konusu hesabına ilişkin ayrıntılı hesap ekstresinin getirtilerek hesap hareketleri olup olmadığı, sanığın hesabına benzer şekilde yasal olmayan para transferi olup olmadığı varsa sanıkla bir irtibatının olup olmadığı hususlarının araştırılması gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Sanığın hesabına aktarılan paranın, alışveriş yapılarak kullanıldığının anlaşılması karşısında, alışveriş yapılan iş yerlerinin tespiti ile söz konusu iş yerlerinde olay anına ilişkin kamera görüntüsü olup olmadığı varsa görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığı, kamera kaydının bulunmaması ya da elde edilen görüntülerin kimlik tespitine elverişli olmaması halinde ise alışveriş yapılan iş yerlerinden alım-satım işlemine ait fatura, fiş veya benzeri bir belgenin bulunup bulunmadığı, faturanın kimin adına tanzim edildiği,
alışverişe ilişkin POS cihazı raporu çıktısında herhangi bir imza olup olmadığı varsa bu imzanın sanığa ait olup olmadığı, saptandıktan ve ayrıca suç tarihinde şüpheli veya bir başkasına ait bilgisayar veya akıllı telofon İP numarasının tespitine çalışıldıktan ve bu hususta suçun ne şekilde işlenebileceği hususunda gerekirse uzman bilirkişi raporu alındıktan sonra subut konusunda gereğinin düşünülmemesi
3-Kabule göre de; a)-Müştekinin Yapı Kredi Bankası'ndaki hesabına internet üzerinden erişilerek bu hesaptan, sanığa ait hesaba 4.500,00 TL paranın havale yapılması suretiyle hırsızlık yapıldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e. maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçu yerine yazılı şekilde uygulama yapılması, b)-Suçun gece sayılan zaman diliminde işlenmesi nedeniyle, TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
c)-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, b, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/16022, K. 2016/7867, 25 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama