Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/1604 K.2015/1834

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın katılanın evine taziye için geldiği sırada masanın üzerinde bulunan katılana ait ait cep telefonunu çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenmiş olan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı TCK'nın 142/2-a maddesinde suçun alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

3-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,