Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/16078 K.2015/4978

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 27.11.2003 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan dolayı 23.05.2006 tarihinde 5728 sayılı yasa ile değişik CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz üzerine 06.07.2006 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde, 29.02.2008 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı mahkumiyetine karar verilerek bu mahkumiyet kararının 02.06.2009 tarihinde kesinleştiği,sanığın denetim süresi içerisinde işlediği suç nedeniyle mahkemece davanın ele alınarak 18.03.2013 tarihinde hükmün açıklandığı,

sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.07.2006 tarihi ile ikinci suçu işlediği tarih olan 29.02.2008 tarihleri arasında 5271 sayılı CMK'nın 231/8-c maddesi uyarınca zamanaşımının duracağı kabul edilerek yapılan incelemede;

Müştekinin mahkemece alınan beyanında aracının kapılarını kilitleyerek park ettiğini, kapı kilidinin orijinal olduğunu belirtmesi karşısında müştekiye ait otomobilin sol ön kapı kilidini zorlayarak açan ve düz kontak denilen yöntemle otomobili çalıştırıp götüren sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesindeki suça uyduğu,

sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 55/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 31/3, 66/1-e, 66/2, 67/4.maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 27/11/2003 gününden inceleme tarihine kadar aynı Yasanın 66/1-e, 66/2,

67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık sürenin suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiğinin anlaşılması,