Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/16087 K.2016/8832

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin 04.04.2012 tarihli celse beyanında zararı karşılanırsa şikayetini geri alabileceğini söylediği ve bir daha dinlenemediği, sanığın sonraki celselerde zararı gidermek istediğini ancak müştekinin kabul etmediğini söylediğinin anlaşılması karşısında; müşteki dinlenerek zararı tespit edilip, sanığa zararın giderilmesi için makul bir süre verilmesi, müştekinin bulunamaması halinde veya zararın giderilmesini istememesi halinde ise tespit edilen zararın depo ettirilmesi olanağı sanığa tanındıktan sonra, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,