Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/16224 K.2016/8518

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

01.10.1987 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 17.11.2002 günü tespit edilemeyen bir vakitte müşteki ...'ün işyerinden 300,00 TL para çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan ve zamanaşımı hükümleri bakımından daha lehe olan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 31/3. maddelerinde yazılı bulunan atılı suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 17.11.2002 tarihine ilavesi ile 17.03.2008 gününe kadar bir karar verilmesi gerektiği halde, karar tarihi olan 22.12.2009 günü itibariyle asli zamanaşımı süresinin geçmiş bulunması,

01.10.1987 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 02.05.2004 günü tespit edilemeyen bir vakitte müşteki ...'in ikametinden kalem ve bir takım eşyalar çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan ve zamanaşımı hükümleri bakımından daha lehe olan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 31/3. maddelerinde yazılı bulunan atılı suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 02.05.2004 tarihine ilavesi ile 02.09.2009 gününe kadar bir karar verilmesi gerektiği halde, karar tarihi olan 22.12.2009 günü itibariyle asli zamanaşımı süresinin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince AYRI AYRI DÜŞMESİNE,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında müşteki ... Eğitim AŞ'ye yönelik hırsızlık suçu ile sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ..., ... ve ...'ın, eğitim faaliyeti icra edilmeyen... Üniversitesi ...Kampüs binasından hırsızlık yapmak şeklinde gerçekleşen eylemleri TCK'nın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu halde sanıklar hakkında hüküm kurulurken, karar yerinde uygulama maddesinin TCK'nın 142/1-a-b şeklinde gösterilmiş olması,

2-Müşteki ...

Eğitim A.Ş yetkilisinin atılı hırsızlık suçunun gerçekleştiği binayı en son 22.01.2006 tarihinde kontrol ettiği, 10.02.2006 tarihinde geldiğinde ise hırsızlık olayını fark ettiğini beyan ettiği, sanık ...'ın, olay yerinde parmak izinin tespit edildiği, olay yerinde bulunan sigara izmaritleri üzerinden elde edilen DNA örneklerinin ise sanıklar...ve ...'e ait olduğunun ulaşıldığı, sanıklar ... ve ...'in atılı suçu kabul etmedikleri, sanık ...'in ise yargılama aşamasında ikrarda bulunduğu ancak eylem saatine ilişkin herhangi bir beyanının alınmadığı,

UYAP sisteminde, suç tarihinde güneşin saat 07.01'de doğup, 17.35'te battığı, TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca 18.35 ile 06.01 saatleri arasında kalan zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ün, yöntemine uygun şekilde celbi ile hırsızlık eyleminin tam olarak ne zaman gerçekleştiğinin her hangi bir şüpheye yer bırakmaksızın açıklattırılarak elde edilecek sonuca göre sanıklar..., ... ve... hakkında müşteki ...

Eğitim AŞ'ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde TCK'nın 143. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği gözetilmeden, doğrudan anılan madde uyarınca ceza arttırımına gidilmesi,

3-Sanık ...'ın 19.03.2006 günü saat 05.30 sıralarında müşteki ...'in ikametinden kaçarken tanık ... tarafından görüldüğü, UYAP sisteminde, suç tarihinde güneşin saat 06.05'te doğduğu, TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 05.05'e kadar olan zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiğinin ve eylemin gündüz sayılan vakitte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde uygulanma koşulu bulunmadığı halde TCK'nın 143. maddesi uyarınca ceza arttırımına gidilmesi,

4-Sanıklar ... ve ... müdafiinin yargılama aşamasında, sanıklar hakkında takdiri ve kanuni indirim maddelerinin uygulanması yolundaki talebinin TCK'nın 62. maddesinin uygulanması istemini de içerdiği halde suç tarihinde sabıkasız olan sanıklar...ve ... hakkında kurulan hükümlerde TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

5-Sanık ... hakkında müşteki ...'ye yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle neticeten belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezasında, atılı suçun teşebbüs aşamasında kalması da dikkate alınarak TCK'nın 51. maddesi ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

6-Kasten işlemiş oldukları suçlar nedeniyle hapis cezalarıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı

şekilde hüküm kurulması ile ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,