Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/16243 K.2015/4313

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yüksek Yargıtay 6.Ceza Dairesi'nin 05/10/2010 Tarih ve 2008/19127-2010/15294 Esas ve Karar sayılı kararında: "Sanık nüfus kaydına göre 03.03.1990 doğumlu olup 18 yaşını tamamlamış olduğu halde, sorgusunun yapıldığı 05.03.2008 tarihli oturum ile yakınan ve tanıkların dinlendikleri 28.03.2008 tarihli oturumun 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak açık yerine kapalı yapılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması" gerekçesiyle, yerel mahkeme kararını bozmasına ve Yüksek Daire kararında aleniyet sağlanarak,

05/03/2008 ve 28/03/2008 günü icra edilen duruşmalarda yapılan işlemlerin yenilenmesi gerektiği belirtilmesine rağmen 27/12/2010 tarihli duruşmada, Yüksek Yargıtay Ceza Dairesi'nin 05/10/2010 Tarih ve 2008/19127-2010/15294 Esas ve Karar sayılı kararına uyulmasına karşın, bozma ilamında bahsi geçen oturumlarda yapılan işlemler, yargılama ilkelerinden olan aleniyet ilkesi işletilerek yenilenmesi gerekirken, yenilenmeyerek CMK'nın 185, 1412 sayılı CMUK'nun 326. maddelerine aykırılık meydana getirilmesi,