Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/16547 K.2015/6742

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın yakınan ...'ye karşı eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522/1 (hafif ), 55/3, 59/2. maddeleri ile 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b, 143/1, 31/3, 62/1, 116/1-4, 62/1. maddelerine göre, TCK 116/4, 31/3. maddeleri gereğince zamanaşımı süresinin suç tarihinden itibaren 7 yıl 12 ay geçmesi ile 05.02.2012 tarihinde dolduğu, TCK 31/3. maddesi gereğince de suça sürüklenen çocuk hakkında 1/2 oranında indirim yapılacağı, anlaşıldığından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık lehine olduğunun gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında önceki ve sonraki kanun hükümlerinin blok halinde eyleme uygulanmasından sonra blok uygulama gereği lehe olan kanunun bütün hükümlerinin uygulanması gerekirken, bir taraftan 765 sayılı Kanun'un lehe olduğu kabul edilirken, diğer taraftan 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi yerine 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi ile uygulama yapılarak karma uygulamaya yer verilmesi,