Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/16595 K.2016/341

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında müşteki .......'e yönelik eylem nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanıkların, zemin katta bulunan dairenin yerden 80 cm yüksekliğinde bulunan pencere korkuluk demirlerine tutunmak suretiyle üzerine çıktığı, 1. katta bulunan müştekinin yerden 3 metre yükseklikte bulunan, şahsi çeviklik gerektirmeyen sağlam ve muhkem olmayan pvc doğramadan yapılmış odanın kilitli olan penceresini alet kullanmak suretiyle kanırtarak açtıkları eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/1, 102/4, 104/2. maddelerine göre tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 22/12/2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ......... ve sanıklar ........ ile .......... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanıklar hakkında müşteki M.. U..'a yönelik eylem nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;

Mahkeme gerekçesinde eylemin 765 sayılı TCK'nın 492/1. maddesi kapsamında kaldığı belirtildiği halde, hükümde uygulama maddesinin 492/1. yerine 492/2. olarak gösterilmesi maddi hata kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Eve girdikten sonra bir kısım eşyalarla birlikte otomobil anahtarını da çalan ve bu anahtarla dışarıda parkedilmiş olan otomobili çalıştırarak olay yerinden uzaklaşan sanıkların eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi kapsamında tek suçu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin ikiye bölünerek yazılı şekilde iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

2-5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre eylemle ilgili 765 sayılı TCK'nın 493/2, 80, 522, 59. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 143, 62, 53, 116/1-4, 119/1-c, 62, 53. maddelerine göre ayrı ayrı uygulama yapılıp, her iki yasaya göre denetime olanak verecek şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,