Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/16654 K.2015/10752

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Katılan ... vekilinin 9.4.2008 tarihli temyiz talebinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik olduğu, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik herhangi bir temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklar ... ve ...'in atılı suçları birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 116/2-4 ve 119/1-c maddelerinin uygulanma koşullarının bulunduğu, bu halde işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı dikkate alınmadan sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi ile sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının sanık ..., atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarının sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Beraat eden ve kendini vekil ile temsil ettiren sanık ... yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/son maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.

"TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hüküm fıkralarından çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi ile hüküm fıkrasına “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre belirlenen 500,00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanık ...'a verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1-Dosya kapsamından, 13.02.2007 günü geceleyin müştekinin işyeri kapı kilidi kırılmak suretiyle içeri girilerek toplama tabir edilen bilgisayar ve ekipmanlarının çalındığı, olayla ilgili tahkikat devam ederken 16.02.2007 günü ihbarcı bir şahsın kolluğu arayarak, sanıklar ... ve ...'nin adını verip, bu şahısların ikametlerinde çalıntı kasa bulunduğu yolunda ihbarda bulunduğu, aynı gün sanıkların birlikte oturdukları ikamette yapılan aramada hırsızlık ürünü çok sayıda eşyanın ele geçirildiği, ancak müştekiden çalıntı bilgisayar ve ekipmanlarına ulaşılamadığı,

sanıklar ... ve ...'nin soruşturma aşamasındaki müdafiili beyanlarında, samimi itirafta bulunarak 13.02.2007 günü gece saat 22.00 sıralarında yanlarında sanık ... da olduğu halde müştekinin işyerine girip bilgisayar ve kasasını çaldıklarını beyan ettikleri, bu yolla ulaşılan sanık Mehmet'in ise tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği, aralarında borç meselesi yüzünden husumet bulunduğu, bu nedenle kendisine iftira atıldığı yolunda savunma yaptığı, yargılama aşamasında ise sanık ...'in, önceki beyanlarından dönerek müştekinin işyerine diğer sanık ... ile birlikte girdiklerini söylediği,

sanık ...'nin de ceza infaz kurumundan gönderdiği 20.06.2007 tarihli dilekçesinde, husumetinden dolayı sanık...'in adını verdiği, onun bu olayla ilgisinin olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında sanık ...'ın, yüklenen suçları işlediğine ilişkin, aynı eylem nedeniyle birlikte yargılandıkları sanıklar ... ve ...'in yargılama aşamasında döndükleri suç atma niteliğinde kalan ve sanık tarafından kabul edilmeyen anlatımları dışında, hükümlülüğüne yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde atılı suçun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle TCK nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,