Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/16886 K.2016/9740

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin Yargıtay bozma ilamı sonrası yapılan 21.07.2011 tarihli oturum sırasında “... bir kısım eşyalar bulunarak bana iade edildi, bir kısım eşyalar ise iade edilmemiştir...” şeklinde beyanda bulunduğu, bu beyan ile birlikte tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında, çalınan eşyalardan bir adet cep telefonu ve makyaj malzemelerinin olaydan iki gün sonra terk halde bulunarak müştekiye iade edildiği, bu iadenin yapılması konusunda sanığın tutanaklara yansıyan herhangi bir ikrar veya yer gösterme iradesinin bulunmadığı,

olaydan sonra bizzat pişmanlık göstermek suretiyle çalınan eşyaların iadesi konusunda herhangi bir çaba içinde bulunmadığı ve başkaca zarar giderimi de yapılmadığının anlaşılması karşısında, koşulları bulunmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 168. maddesi uygulanmak suretiyle ceza indirimine gidilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, b, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.