Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/1691 K.2015/2540

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın aşamalarda suçu kabul etmeyerek müştekiye borcu olduğunu kabul edip, müştekinin borcunu alamayacağını düşünerek bu yola başvurduğunu beyan etmesi, müştekinin ...

Gross marketin sahibi olması, dinlenen tanıkların aynı işyerinde çalışan işçiler olması, müştekinin Cumhuriyet Savcılığına verdiği dilekçesinde, lavabodan döndükten sonra sanığın işyerinde olmadığını, acele işi vardır diyerek şüphelenmediğini, bir süre sonra kasadan para ve çeklerin çalındığını farkettiğini belirtmesi, aynı işyerinde çalışan tanık ...'ın Emniyet Müdürlüğü'nde alınan beyanında, büroyu temizlemek için içeri girdiği sırada sanığı elinde bir tomar parayla gördüğünü, kendisine müştekiyi sorduğunda;

marketin üst katında olduğunu ve parayı getireceğini söyleyerek bürodan dışarı çıktığını, bunun üzerine müştekinin yanına giderek çelik kasanın kapısının açık olduğunu, sanığın kendisine parayı getireceğini söyleyerek ayrıldığını belirtmesi, tanık ...’ın duruşmadaki beyanında, patronları olan işyeri sahibinin kendilerine sanığın parasını çaldığını söyleyip, sanığı suçlayıcı beyanlarda bulunmalarını istediğini beyan etmesi, müştekinin 11.10.2006 tarihli Cumhuriyet Savcılığı’na verdiği şikayet dilekçesinde, araya büyüklerin girmesi nedeniyle sanığın paraları aldığını itiraf ettiğini belirtmesi karşısında;

müştekinin dilekçesinde belirttiği araya giren büyüklerin kimler olduğu tespit edilerek, tanık olarak dinlendikten sonra, kanıtlar bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi,