Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/16937 K.2015/4996

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet olduğundan, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müşteki tarafından masa üzerine bırakılan parayı tekrar saymak bahanesiyle alan sanığın, el çabukluğuyla bozuk paralar içerisinden 280.00 TL almaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde yazılı suçu oluşturduğu halde aynı yasanın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “c” ve “e” bendindeki haklardan yoksunluğa hükmedildiğinin karar yerinde gösterilmemesi ve diğer bentlerde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilirken de uygulanan kanun ve maddesinin karar yerinde gösterilmemesi,