Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/16984 K.2016/880

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükümlünün beyanlara göre teyzesi olan müşteki ...'un sağlam ve muhkem olan pencere demirlerini eğmek suretiyle evine girdiği, ancak gerekçeli kararda yazıldığı üzere müştekinin hükümlünün yakın akrabası olması nedeniyle şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında; suç tarihinde konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının şikayete tabi olduğu gözetilmeyerek, 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesinin 4. fıkrasına göre davanın düşmesine karar verilmesi yerine, yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

2-Hükümlünün çaldığı eşyalardan bir kısmının sonradan ele geçtiğinin anlaşılması karşısında; nasıl ve ne zaman ele geçtiği hususunda müşteki ... ve hükümlü dinlenerek, eğer rızai bir kısmı iade varsa müştekinin bu kısmi iadeye rızasının bulunup-bulunmadığı da tespit edilerek, sonucuna göre hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-2-4. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,