Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/17144 K.2015/11250

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ...'in müşteki ..., ..., ... ve ... İlköğretim Okuluna karşı işlediği konut-işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiş,

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır. Bu düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince teblignameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin çocuğa ihtarına” ilişkin bölümün karardan çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ...'in müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... İlköğretim Okuluna karşı işlediği hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun, ... Köyü'ndeki müştekiler ..., ... İlköğretim Okulu Müdürlüğü ve ...'na karşı aynı gece gerçekleşen hırsızlık eylemleri nedeniyle ayrı ayrı TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken tek hırsızlık suçundan hüküm kurulması; suça sürüklenen çocuğun 10.09.2008 ve 27.10.2008 tarihli duruşmalarda müştekilerin zararını ekonomik durumunun iyi olmadığından gidermediğini beyan etmesi, müştekilerin de hiçbir zararlarının karşılanmadığını mahkeme aşamasında beyan etmeleri, hatta 12.11.2008 tarihli duruşmada

müşteki ...'ın motoru bulunsada 200-220 TL zararı olduğunu ''kısmi iade nedeniyle cezadan indirime rızam yoktur''demesi karşısında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı hâlde suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların TCK'nın 50. maddesi uyarınca adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilmiş ve adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmiş ise de;

etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmamasına rağmen suça sürüklenen çocuk lehine TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapıldığı anlaşıldığından, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasına göre suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezası, ödenmeme halinde hapse çevrilemez ise de etkin pişmanlık hükümleri uyarınca cezasından indirim yapılmamış olsa idi hapis cezası sonuç olarak 1 yıl 3 ay 16 gün olması gerekeceğinden,

ayrıca TCK'nın 168/1. maddesi gereğince indirim oranı 2/3 olarak gösterilmesine rağmen ½ olarak uygulama sonucu 3.100,00 TL yerine 4.660,00 TL hükmedilmesi, atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı Kararı ışığında, sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan suça sürüklenen çocuk ...'in, ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden, bu husus da bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğa savunmasını yapmak üzere baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,