Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/17263 K.2016/10737

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın ek savunması alınmadan iddianamede belirtilen suçtan başka bir suçu işlediği kabul olunarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Hükmün gerekçesinde suçun 21/11/2011 tarihinde saat 18.00 sularında işlendiğinin mahkemece anlaşıldığı belirtildikten sonra, hüküm fıkrasında gece 20.30-21.00 sıralarında işlendiği kabul olunarak ve bu husus gerekçe gösterilip temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

3) Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması suretiyle belirlenen sonuç cezanın 2 yıl 11 ay yerine 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

4)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,