Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/17272 K.2016/10641

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanması istendiği halde 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden aynı Yasa'nın 141. maddesi uygulanarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın inşaat şantiyesindeki kapısı olan ve müştekilerin eşyalarının ve yataklarının bulunduğu koğuştan eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suç tarihinde sabıkası olmayan, yakalama ile savunması alınan ve mahkemece gözlemlenmeyen sanığın "suç işlemekteki kararlılığı, maddi ekonomik durumu ve hal ve hareketleri" gerekçe gösterilerek hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

4- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,