Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/17353 K.2016/2259

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın142/1-b maddesi yerine 142/2-b maddesi yazılması mahallinde giderilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca yapılan artırım sonucunda cezanın 12 ay yerine 1 yıl hapis olarak gösterilmesi, bu ceza miktarı üzerinden yapılan takdiri indirim neticesinde sonuç cezayı değiştirmediğinden sonuca etkili görülmemiştir.

I-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık ...'ın beyanları ve 09.05.2005 tarihli tutanakta, sanıkların olay günü, olay mahallinde gece saat 22.00 sıralarında işyerlerinin vitrinlerini kontrol ettiklerine dair tutanak içeriğinde olayın gece saat 22.00'den sonra işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nın 116/2-4 maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanıkların sarfına sebebiyet verdiği 40,00 TL yargılama giderinin, sanıklardan ¼ oranında tahsil edildiğinde, 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.

"TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesi eklenmek suretiyle ve hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ''Sanıkların sarfına sebebiyet verdiği 40,00 TL yargılama giderinin sanıklardan ¼ oranında tahsil edildiğinde,

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” cümleleri yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıkların mağdur ...'a yönelik mala zarar verme suçunu 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesine 5560 sayılı Yasa ile eklenen 4. fıkrasının yürürlüğe girdiği 19.12.2006 tarihinden önce işlediği ve bu nedenle suçun kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun da şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; mala zarar verme suçundan şikayet yokluğu nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 73. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... müdafiileri, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki mala zarar verme suçuna ilişkin kamu davalarının şikayetten vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibarıyle 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nın müştekiye ait işyerinin çatısını kırarak hırsızlık yapmaları şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 09/05/2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiileri ve suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

IV-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükümde, sanık ...'ın beyanları ve 09.05.2005 tarihli tutanakta, suça sürüklenen çocukların olay günü, olay mahallinde gece saat 22.00 sıralıranda işyerlerinin vitrinlerini kontrol ettiklerine dair tutanak içeriğine göre, olayın gece saat 22.00'den sonra işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nın 116/2-4 maddesinin uygulanmaması,

2-Suç tarihine göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 29/06/2005 tarih ve 5237 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca yüklenen suçlardan yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca adli para cezası veya seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,