Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/17373 K.2016/10532

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

22/10/2013 tarihli oturumda sanıkların müdafiinin yüzüne karşı açıklanan kısa kararda, “Mahkememize 7 gün içinde verilecek bir dilekçe ile Yargıtay' da temyiz yolu açık olarak” şeklinde yasa yolunun belirtildiği; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2011 gün ve 247/261 sayılı kararı ışığında, mesleği avukatlık olan sanık müdafiinin temyiz yöntemini ve temyiz etmediği takdirde kararın kesinleşeceğini bilecek konumda olduğu ve bu nedenle yasa yolu açıklamasının T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2, 232/6 ve 291. maddelerinde öngörülen biçim ve yönteme uygun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,