Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/17606 K.2016/5103

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'nun yokluğunda verilen 03.11.2004 tarihli kararın sanığın cezaevinde olduğunun tespit edilmesine rağmen duruşmada beyan ettiği adrese tebligatın usulsüz olarak yapılması nedeniyle sanık hakkında verilen kararın kesinleşmediği ve bu durumun Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 06.04.2011 tarih, 2007/3929 esas ve 2011/4515 sayılı iade kararında da belirtildiği, bu iade kararı doğrultusunda sanığa yeniden tebligat yapılmasına rağmen sanığın kararı temyiz etmediği ancak incelemeye konu 08.11.2005 tarihli kararın sanık müdafi tarafından süresinde temyiz edilmesi nedeniyle sanık ... hakkında da inceleme yapılmıştır.

Sanıkların gündüz vakti müştekinin evinin muhkem olan kapı kilidini kırarak suça konu malzemeleri aldıklarının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan eylemlerine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli zamanaşımının, karar tarihi olan 08.11.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması;