KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/17623 E., 2016/3067 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Hükümlü ..... hakkında kurulan 06/10/2004 gün ve 2004/57 Esas ve 2004/397 Karar sayılı hükmün katılan ......vekili tarafından temyiz edildiği diğer katılanlar ....... ,....... ve ...... tarafından temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.9.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hüküm ancak, suç tarihinden sonra yürürülüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.
Hükümlü hakkındaki 06/10/2004 gün ve 2004/57 Esas ve 2004/397 Karar sayılı kararın katılan Ufuk Güneş vekili tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 5320 sayılı Yasa'nın 8/2. maddesinin verdiği yetki çerçevesinde değerlendirilmesi için gönderildiği, hakkında katılanlar .........., .........ve .........yönünden işlemiş olduğu eylemlere ilişkin hüküm kesinleşmiş olan .........'nin tekrar yargılama sürecine dahil edilerek,
13/12/2006 gün 2006/183 Esas 2006/699 Karar sayılı hükmün kurulduğu katılan .........vekili ve hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine katılan ..........'a karşı hükümlünün eylemi nedeniyle bozma kararı neticesinde 13/11/2013 gün 2013/138 Esas 2013/448 Karar sayılı karar ile kurulan hükmün hükümlü müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.
Yakınan ..........'a yönelik eylem nedeniyle kurulan 13/12/2006 gün 2006/183 Esas, 2006/699 Karar ve 13/11/2013 gün 2013/138 Esas 2013/448 Karar sayılı kararların, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/17623, K. 2016/3067, 9 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama