Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/17636 K.2016/10464

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin, 5237 sayılı Yasa'nın 51. maddesinde tanımlanan “erteleme” müessesesininin uygulanmasına yer olmadığına karar verirken kabul ettiği gerekçede, sanığın eski suç kayıtlarına ve duruşmada gözlemlediği davranışlarına göre, bir daha suç işlemeyeceğine dair bir kanıya varılmadığını belirttiği; bu ölçütlerin 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. maddesinde öngörülen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin yasal koşulları ve ölçütleri ile örtüşen nitelikte olduğu anlaşıldığından,

tebliğnamedeki, "mağdurun veya kamunun uğradığı zararı, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen gidermemiş olduğundan şeklindeki yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi" yönündeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.