Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/17697 K.2016/2370

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun'un 3-b maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre kesin nitelikte olduğundan, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz taleplerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın soruşturmanın başlatıldığı tarih itibariyle nüfus kayıtlarına göre “01.03.1996” olan doğum tarihinin Siirt Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/519 Esas, 2008/539 Karar ve 15.09.2008 kesinleşme tarihli kararı ile “01.03.1993” olarak düzeltildiği ve nüfus kayıtlarına bu şekilde işlendiğine göre, suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle 15-18 yaş aralığında bulunduğu;

suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından işlenmesi nedeniyle bu suçtan kurulan hükümlerde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiği, Y.C.G.K.'nın Dairemizce de benimsenen 11.12.2012 günlü, 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere;

suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli söz konusu olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı öngörüldüğünden geceleyin birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun zamanaşımına uğramadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Mahkemece 12-15 yaş aralığında kabul edilen suça sürüklenen çocuklar ... ve ... bir kısım uygulamalarda TCK'nın 31/2. maddesi yerine 31/3 yazılması, yine mahkemece 15-18 yaş aralığında kabul edilen suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında ise yapılan bir kısım uygulamalarda TCK'nın 31/3. maddesi yerine 31/2 yazılması hususları mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiştir.

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerde, TCK'nın 31/3. maddesi yerine aynı Kanunun 31/2. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza indirimi yapılması ile tüm suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerde, suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50. maddesi uyarınca “en az iki yıl süreyle bir meslek ve sanat edinmeyi sağlamak amacıyla bir eğitim kurumuna devam etme” seçenek yaptırıma çevrildiği ve seçenek yaptırımın yerine getirilmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen hapse çevrileceğinin ihtar edildiği anlaşılmakla,

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesindeki "... fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış ... bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez.

Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki emredici düzenlemeler ve 5237 sayılı Kanun'un 50/6-7 madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, seçenek yaptırımın yerine getirilmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği, bu halde seçenek tedbirin değiştirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş ise de suça sürüklenen çocukların eylemi birden fazla kişiyle birlikte gerçekleştirmeleri nedeniyle, haklarında TCK'nın 116/2-4, 1191/-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği,

bu durumda netice cezanın kısa süreli olmaması nedeniyle aynı Yasa'nın 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilemeyeceği ve atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı Kararı ışığında, suça sürüklenen çocuğun yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden, bu husus da bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerde, sosyal inceleme raporu harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bilirkişiye ödenen 75,00 TL'nin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerine ilişkin bölümün hükümden tamamen çıkartılarak yerine “yargılama gideri yapılmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” cümlesinin eklenmesi,

hükümden seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infaza verileceğini ilişkin bölümlerin tümüyle çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'ye ait işyerinden çalınan hurda malzemelerinin satılması hususunda diğer suça sürüklenen çocuklara yardımcı olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa atılı TCK'nın 165, 31/3. maddeleri kapsamında kalan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık yıllık zamanaşımının karar tarihi olan 24.03.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,