KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/17948 E., 2015/5211 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay CGK'nın 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın 3. kişiye satılması halinde. 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlaması yetmez.
Failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyiniyetli ise; sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlaması yanında aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi, kötü niyetliyse; satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerekir.
Somut olayda ise sanığın hazırlık soruşturması sırasında yakalandığında; çaldığı eşyalardan olan bilgisayarı sattığı kişiyi söyleyerek kısmi iadeyi sağladığından bahisle; müştekiye kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi şeklindeki bozma ilamına mahkemesince uyulmuş olmakla sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu gözetilerek bahse konu bozma ilamı doğrultusunda müştekinin kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorulup, rıza göstermesi halinde TCK'nın 168/1. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/17948, K. 2015/5211, 8 Temmuz 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama